Starfsfólk Sólvalla fór til Póllands 12.-17. maí á vegum Tripical. Heimsóttir voru sex skólar með áherslu á Montessori en hver og einn leikskóli var einstakur á sinn hátt. Montessori hugmyndafræðin er með svipaðar áherslur og við þ.e.a.s opinn efniviður, útikennsla, einstaklingsmiðað nám og flæðið í starfinu almennt.
Styttri samantekt er að finna neðst í fréttinni fyrir áhugasama.
Miðvikudagurinn 13. maí
Fyrsta daginn fórum við í heimsókn í tvo skóla. Fyrri leikskólinn þann daginn var Chrzescijankie Przedszkole Montessori í Gdansk sem er nýlegur samrekin leik- og grunnskóli en við skoðuðum aðeins leikskólahlutann. Kennarinn sem tók á móti okkur þar var með mikla ástríðu fyrir sinni vinnu og því áhugavert að heyra þeirra áherslur.
Síðan lá leiðin yfir í annan bæ, Sopot, í seinni leikskólaheimsókn dagsins eftir hádegi. Sá skóli heitir Przedszkole Montessori. En þar eru þrír eigendur og kennarar sem reka þann leikskóla og þar eru 15 börn á öll. Hann er staðsettur í fjölbýlishúsi á neðstu hæð og þurfa þau að labba út úr húsinu og nokkra metra til þess að komast á leiksvæðið sitt. Í húsunum í kring eru meðal annars bílaverkstæði og heimili aldraðra svo þetta er aðeins öðruvísi en við erum vön. Þau eru dugleg að fara í göngutúra í garða nálægt og eru að reyna að fá það í gegn að fá leyfi til þess að endurgera lóðina.
Fimmtudagurinn 14. maí
Annar dagurinn byrjaði á heimsókn í nýlegan leikskóla sem heitir Akademia Montessori Pruszcz í úthverfi Gdansk. Þar voru dýr í öllum skólastofum meðal annars snigill, eðla, krabbi, ormar og fiskar sem börnin og starfsfólk hjálpast að við að hugsa um. Þar er einnig áhersla lögð á ensku kennslu 3x í viku og fengum við að heyra það í samverustund hjá þeim. Þar eru börn á tveimur deildum sem eru aldursblandaðar frá 2-7 ára og ein yngsta deild fyrir aldur 1-2 ára.
Seinni heimsókn dagsins var í ungbarna leikskóla sem heitir Przedszkole Montessori Tęcza í Gdansk. Hann var staðsettur í raðhúsalengju í íbúðarhverfi á tveimur hæðum. Þar dvelja börn frá 6 mánaða og upp í 4 ára. Við fengum góðar móttökur þar sem útklipptar kríur og íslenski fáninn hékk í loftinu.
Föstudagurinn 15. maí
Þriðja og síðasta daginn fórum við í samrekin leik – og grunnskólann Skrawek Nieba, Kowale í Gdansk. Gaman að sjá að börnin voru að læra um Ísland á ýmsa vegu og höfðu gaman af því að sjá okkur. Fórum einnig á frábæran fyrirlestur hjá stjórnendum sem kynntu okkur fyrir kennslunni þeirra og þeirra áherslum í starfinu.
Síðasta heimsókn ferðarinnar var á leikskóla sem var lengst inn í íbúðarhverfi með skógi og túnum í kring. Sá leikskóli heitir Be Montessori Preschool og er annar ungbarna leikskóli starfræktur neðar í götunni. Sá skóli stendur upp úr í heimsókninni enda sá sem við getum kannski hvað best speglað okkur við í okkar starfi hér á Íslandi. Fengum frábæran fyrirlestur um áherslur þeirra í starfi og leik og einnig sýndu þau okkur hvert fyrsta verkefni hvers barns væri – turninn um þau sjálf. Fengum svo flottar mótttökur þar sem við vorum boðin velkomin og hver og ein deild var búin að vera að vinna verkefni um Ísland á allskonar vegu. Úti í garði er allskonar gróður og þar á meðal beð sem er með blómum og plöntum sem krakkarnir koma með að heiman og gróðursetja í leikskólanum.
Allar heimsóknirnar – samantekt
Leikskólarnir voru svipað uppbyggðir t.d.
Við lærðum helling af námsferðinni til Póllands og stefnum við að því að innleiða ýmislegt inn á leikskólanum á allar deildarnar, misjafnt eftir aldri og þroska. Drekadeild er nú þegar byrjað að innleiða ákveðnar aðferðir sem við lærðum til dæmis þegar það á að ganga frá eftir leik. Þá er kveikt á rólegri tónlist og þau standa upp og ganga frá i rólegheitum. Það tók nokkra daga að læra þetta og það gengur mjög vel hjá krökkunum. Einnig hefur safnast saman of mikill efniviður inn á Drekadeild sem er nú þegar búið að minnka töluvert en við ætlum að setja upp opnar hirslur sem bætir aðgengi barnanna að efniviðnum og eykur sjálfstæði þeirra.
Fjölbreytnin er þó enn mikil á Sólvöllum og erum við ekki að fara í dramatískar breytingar. Við ætlum líka að hægt og róleg að innleiða það að þegar krakkarnir þurf að tala við okkur koma þau til okkar og setja höndina á öxlina okkar og bíða eftir augnasambandi og það sama gildir um okkur kennarana. Með þessu erum við að stuðla að betri ró og hljóði á deildinni. Auk þess að prufa okkur áfram í því að vinna með okkar svæði - dæmi: barn er að leika í ákveðnu dóti en er boðið að fara í hænsnakofan, þá þarf barnið ekki að ganga frá eða að lenda í því að aðrir geta tekið dótið þeirra á meðan. Þá nær það í steininn sinn sem þau eru búin að merkja og setur hjá dótinu sínu. Þá vita hinir krakkarnir hér er „þetta” barn.
Við hlökkum til komandi tíma ![]()